‘Rijdende laptops’

18/02/2010

Ferry van Haastert is directeur van Elipo, een ‘winkel’ die een breed spectrum biedt aan 100% elektrische voertuigen. Van sportauto tot stationwagon, van motorscooter tot crossmotor en van een boot tot aan een luxe jacht. “Wij zoeken over de hele wereld naar de beste en meest aansprekende elektrische mobiliteitsproducten en verzamelen die onder één dak in Zeist.”

Tezamen met nog een aantal investeerders heeft Floris de Raadt eind 2008 Elipo opgericht. Hoe hij hiertoe kwam? De Raadt had al op jonge leeftijd een fascinatie voor elektrotechniek. Hij was van mening dat een verbrandingsmotor inefficiënt was in vergelijking met de elektromotor. Nu de elektromotor in opmars is, wil De Raadt zijn steentje bijdragen door alleen 100% elektrische voertuigen te verkopen en mensen te laten zien dat er op dit gebied al heel veel mogelijk is.

Ondernemen is risico nemen
Ferry van Haastert (25) voert de directie van de ‘winkel’ in Zeist. “Dit is een ontzettend leuke baan door de diversiteit aan werkzaamheden en de MVO-gedachte. We draaien nu ruim een jaar en er is veel belangstelling van zakelijke partijen en de media. Dat laatste is belangrijk voor de nodige bekendheid. Natuurlijk is een dergelijke onderneming als Elipo gewaagd maar ondernemen is nu eenmaal risico nemen. Als je blijft wachten tot anderen wat doen dan gebeurt er niets.”

Blijvend genieten van mobiliteit?
“Wat mijn drijfveren zijn om in deze duurzame wereld van mobiliteit te werken? Allereerst ben ik een groot liefhebber van alles wat wielen heeft. Bovendien wil ik over tien jaar nog steeds de mogelijkheid hebben om te kunnen genieten van autorijden. Maar dat kan alleen als we beter met het milieu en onze grondstoffen omgaan. Dat is ook het mooie van elektrisch rijden. Het rijden is heerlijk omdat het zo stil is en je spaart op grondstoffen en milieu. Een makkelijke rekensom voor mij,” aldus Van Haastert.

“Er zitten nog meer voordelen aan elektrische vervoersmiddelen. Ze hebben bijvoorbeeld weinig onderhoud nodig, behalve vervanging van de banden en remmen. Het zijn eigenlijk een soort rijdende laptops die ook alleen een storing in de besturing kunnen hebben. En mocht zich dit voordoen dan hebben we een netwerk van servicepartners die het euvel verhelpen en de periodieke ‘check-ups’ kunnen doen.”

De kopers van elektrisch vervoer
“De werkelijke kopers zijn bedrijven en de overheid. Zo zien we bijvoorbeeld de vraag naar elektrische bestelwagens stijgen. De meeste consumenten hebben echter nog geen realistische wensen Lees de rest van dit artikel »

Advertenties

Gezamenlijk op WEG naar een duurzame samenleving

09/02/2010

In het Verdrag van Kyoto heeft Nederland zich gecommitteerd aan een forse reductie van broeikasgassen. In het Sectorakkoord hebben diverse marktpartijen, brancheverenigingen en de overheid zich vastgelegd om een bepaald deel van die vermindering voor hun rekening te nemen. Zo ook de RAI vereniging. We vragen Jaap Tuinstra, coördinator duurzaamheid bij de RAI Vereniging, hoe zij tegen deze en andere zaken aankijken.

Jaap Tuinstra is verantwoordelijk voor de onderdelen duurzaamheid, techniek en fiscaliteit bij de RAI vereniging, de branchevereniging van de fabrikanten en importeurs van wegvervoermiddelen. Na zijn opleiding HTS autotechniek ging hij voor de RDW werken. “In 10 jaar internationaal testwerk heb ik heel goed geleerd hoe de regelgeving en de wagens in elkaar zitten. Toen het reizen me zwaarder begon te vallen, kon ik bij de RAI Vereniging aan de slag. Een goede opvolger want alles wat met wielen van doen heeft, is mijn passie.”

Gezamenlijk optrekken
Voor het invullen van het Sectorakkoord Mobiliteit, logistiek en infrastructuur 2008-2020 trekken de BOVAG en de RAI Vereniging gezamenlijk op. In het boekje ‘Duurzaam op weg’ (http://www.raivereniging.nl/dossiers/duurzame-mobiliteit.aspx) hebben zij hun gezamenlijke visie vastgelegd. Jaap Tuinstra: “Het is meer dan alleen een visie. We leggen hierin ook vast met welke concrete acties wij de doelstelling, om 12-15 mton CO2 in 2020 in het wegverkeer te reduceren, invullen. Ambitieus maar haalbaar. Niets doen, is geen optie meer. Of we nu geloven dat ‘global warming’ waar of niet waar is. Feit blijft dat de fossiele brandstoffen over een jaar of 20 of 30 op zijn.”

Wat doen we als RAI vereniging?
RAI Vereniging heeft met CE (ingenieursbureau in Delft) onderzoek gedaan naar wat ze kan doen als automobielbranche aan CO2-reductie. “Dat plan is nog niet helemaal af. Sommige plannen zijn nu eenmaal makkelijk uitvoerbaar en de andere moeten uitvoerig bij autofabrikanten worden getoetst op haalbaarheid. Wij denken dat het haalbaar is om aan de gewenste reductie – 20% in 2020 ten opzichte van 1990 – te voldoen als een drietal grote componenten worden uitgevoerd. Dat is ten eerste ‘anders betalen voor mobiliteit’. Ten tweede gaan we uit van een brandstofmix die minimaal 10% uit biobrandstoffen bestaat. De derde is de Europese richtlijn van een maximale uitstoot van auto’s van 130 gram. Dat laatste is zeker haalbaar; de techniek gaat zo snel.”

CO2-Ketendenken
Momenteel is de RAI Vereniging samen met de overheid ook bezig met een brandstofnotitie om tot een reële combinatie van voertuig en brandstof te komen. “Een voorbeeld. Als iemand een elektromotor heeft, is dat geweldig voor de CO2-uitstoot. Maar als deze auto’s worden geproduceerd met behulp van Duitse bruinkool Lees de rest van dit artikel »


Waarom lijkt het gemakkelijker eendrachtig in de file te staan dan het ééndrachtig op te lossen?

02/02/2010

Vragen als deze fascineren Felix Gimbrère. Als psychiater is hij geïnteresseerd in de drijfveren van het individu maar nog meer in de drijfveren van (grote) groepen. Felix Gimbrère: “Ik ben psychiater geworden omdat ik het brein fascinerend vind. Ik ben nieuwsgierig naar hoe dat brein een mens aanstuurt en in de interactie tussen mensen.

In ieder soepel functionerend mens speelt zich een innerlijke dialoog af. Als die dialoog een debat wordt waar twee motieven elkaar bestrijden, is er sprake van een innerlijk conflict en kan iemand vastlopen. Het Platform Duurzame Mobiliteit onderkent de toegevoegde waarde van gedragswetenschappers en heeft onder andere aan Gimbrère gevraagd deel te nemen aan een denktank. “Ik mag vanuit mijn specialisatie meedenken over hoe je processen rondom duurzaamheid op gang krijgt.”

“Wat in mijn vak belangrijk is bij het oplossen van intermenselijke conflicten is partijen verleiden om actief en zonder vooroordeel te luisteren naar de andere partij en bij voorkeur zich te verplaatsen in de overwegingen van de ander. Tegenstellingen worden dan ook zichtbaar en er ontstaat ruimte voor samenwerking: samen ben je immers sterker en denk je slimmer.”

Behoefte aan vrijheid en samenwerken
“Het psychologische krachtenspel dat je binnen een individu kan herkennen zie je ook bij groepen,” aldus Gimbrère. “In dat krachtenspel spelen grof gezegd wensen en angsten een rol. Zo’n wens is de behoefte aan vrijheid, aan autonomie. Maar we hebben ook angsten, zoals de angst voor het verliezen van vrijheid en de angst voor het gebrek aan zekerheid. Mensen zijn kuddedieren, anders zouden we überhaupt niet in de file blijven staan, we willen graag bij een groep horen. Dat helpen van de ander en samenwerken in vrijwel ieder mens een sluimerende behoefte is, zie je als er een ramp gebeurt. Zoals nu bij Haïti. Dan willen we bijdragen. Dan zetten we ons directe eigenbelang opzij en worden we wereldburgers.”

Toenemende polarisatie
Gimbrère vervolgt: “Maar ja, we zijn als mens óók geprogrammeerd op voorzichtigheid met nieuwe situaties en op het wantrouwen tegenover mensen waarvan je niet weet of ze niet iets van je afpakken. Veiligheid en kracht worden dan vaak gezocht bij gelijkgestemden. Je ziet polarisatie toenemen. De polarisatie die daaruit voortkomt, leidt vaak tot allesbehalve vrolijke stukken in geschiedenisboekjes. Je ziet het bijvoorbeeld nu in de opkomende beweging tegen Obama.”

Angst voor persoonlijk verlies
“Je kunt Nederland ook zien als één organisme met bewuste wensen en plannen en minder of meer reflexmatige remmingen. Nederland wil duurzame ontwikkeling. Je zou de overheid dan kunnen zien als het bewuste, plannen makende ego, zeg maar het hoofd. Maar ergens in de onderbuik van Nederland blijken dan tegenkrachten te worden opgeroepen. De overheid kan dan bijvoorbeeld roepen: Lees de rest van dit artikel »